جماعتى و يا اصلى آن كاسته مىشود در عين حال مىبينيم كه در چنان حالتى هم جماعت ترك نمىشود . و نيز بسيارى از روايات هم تصريح دارد كه نماز را به‌جماعت خواندن از واجبات است و تركش بدون عذر گناه است ، و اصولًا طبع سياسى و اجتماعى اسلام مقتضى است كه نماز را كه رابطه‌ى شخصى با خداست در جمع بندگان خدا انجام دهى ، و حداقلش داشتن يك مأموم است گرچه در خانه‌ات باشى ، ولى هرچند تعداد نمازگزاران در جماعت بيشتر و بيشتر و در محيط وسيع‌ترى باشد اجر و منزلت بيشترى دارد . مسأله‌ى 338 - ضرورت نماز جماعت از نظر اسلام به‌حدى است كه در حال جنگ و خطر يورش دشمن ، سربازان براى شركت در آن سه دسته شدند كه دسته‌ى اصلى تمام جماعت را و دسته‌ى دوم يك ركعت با يك سجده را و دسته سوم در بقيه‌ى ركعات شركت كردند ، و اين دو دسته مقدار باقىمانده جماعت را به‌تنهايى ايستاده و يا در حال حركت انجام دادند . و به‌منظور تسهيل در تشكيل جماعت شرط عدالت در امام جماعت خيلى خفيف‌تر از ساير عدالت‌هاست . مسأله‌ى 339 - حداقل پيوستن به‌جماعت اين است كه پيش از آن‌كه امام از حالت ركوع بيرون رود مأموم به‌ركوع برسد ، كه در اين‌جا يك ركعت محسوب مىگردد . مسأله‌ى 340 - بايد مأموم طورى بايستد كه گويند مأموم است ، بنابراين اگر برابر با امام ايستاد مشكل است و به‌احتياط واجب نبايد نمازش را به‌حساب جماعت آورد « 1 » . مسأله‌ى 341 - پايين‌تر بودن امام از مأموم مانند سطح مساوى بودنش اشكالى ندارد ولى اگر جايگاه امام بلندتر از مأمومين باشد ظاهراً نمازشان به‌حساب جماعت درست نيست مگر در صورتى كه بلندى به‌حدى باشد كه عرفاً نگويند امام از مامومين بلندتر ايستاده . مسأله‌ى 342 - خيلى به‌جاست كه تمامى مأمومين يك‌جا و با هم تكبيرةالاحرام

--> ( 1 ) - از معاصرين مرحوم آقاى خمينى و آقاى منتظرى موافقند